وی جی ورما (Vijay Verma) از اساتید مدیریت پروژه، تعریفی از کار تیمی ارائه نموده مبنی بر اینکه «کار تیمی شیوه‌ی مشخصی از کار کردن است که می‌کوشد از مجموع توانمندی‌ها، مهارت‌ها و انرژی افراد،‌ بیشترین بهره را کسب کند.»

افراد تیم، نقش های مشخصی دارند، کارهایی را انجام می‌دهند که به یکدیگر وابسته هستند، یک یا چند هدف مشترک دارند، با هم تعامل اجتماعی دارند،مهارت‌های مکمل دارند، خود را نسبت به یکدیگر مسئول می‌دانند و غیره.

از جمله فواید کار تیمی ترکیبی جالبی است که از مجموعه مهارت‌های مختلف افراد در تیم ایجاد می‌کند. در کار‌تیمی وظایف همه به یکدیگر مرتبط و موفقیت نهایی به کل تیم وابسته است. تک‌روی باعث درجا زدن تیم می شود و برخلاف تصور همگان هیچ فردی نمی‌تواند پیشرفتی فراتر از سازمان و مجموعه خود داشته باشد. تک‌روی در طولانی مدت هیچ شخصی را به موفقیت شخصی و کاری نمی‌رساند.

یک مدیر خودمحور باید به این نتیجه برسد که هر کاری را بهتر از دیگران انجام نمی‌دهد و اگر تمایل به پیشرفت و رشد فکری دارد بهتر است واگذاری مسئولیت به افراد لایق را اجرایی کند.

این سبک رهبری مشارکتی فضای کافی برای نوآوری و ایده‌های جدید ایجاد می‌کند. تمرکز ذهنی بر اهداف از مهم‌ترین وظایف مدیر است که با تقسیم وظایف و مشارکت دادن دیگران این امر حاصل می‌شود. اما کار‌تیمی مزایای دیگری نیز دارد.

هیچکس نمی‌تواند سمفونی را سوت بزند برای انجام آن، یک ارکستر کامل نیاز است.